Voor dit inzicht moest ik 50 worden

50 Jaar ben ik afgelopen vrijdag geworden. Een feestelijk moment om terug te blikken én vooruit te kijken.

TERUGBLIK

Het belangrijkste en meest waardevolle wat ik de afgelopen jaren geleerd heb, is dat een gelukkige relatie met je partner begint met een gelukkige relatie met jezelf.

Zelfliefde, zelfcare, liefde voor jezelf, houden van jezelf, verbinding met jezelf, woorden waar ik een aantal jaren geleden over las dat het belangrijk was, maar ik voelde er niet veel bij.

Ik vond het belangrijker dat de ander gelukkig was. Zelfliefde zag ik meer als egoïstisch of een luxe. Nu weet ik – en dat is een innerlijk weten – dat zelfliefde geen luxe is, maar een must. En gezond egoïstisch mag – nee moet! – je zijn.

Je kunt pas liefde geven als je het over hebt

Zo’n 2 jaar geleden liep ik vast, in mijn leven, in mijn relatie, in mijn werk. Ik was zo bezig met het anderen naar de zin maken, met de dingen waarvan ik dacht dat van me verwacht werd, dat ik mezelf was kwijtgeraakt. Ik had de liefde gevonden, maar ik kon het niet écht voelen.

Een coach opende mijn ogen. Je kunt pas liefde geven als je het over hebt. Dat betekent eerst goed voor jezelf zorgen. Onderzoek je wensen en verlangens op het gebied van relaties, gezondheid, werk, wonen enz. Ervaar ze, bespreek ze, zet om in actie en realiseer ze.

Jouw wensen en verlangens zijn minstens zo belangrijk als die van anderen.

Je mag gezond egoïstisch zijn

Dat ben ik gaan doen. De afgelopen jaren heb ik de weg naar binnen gemaakt. Ik ging op onderzoek uit. En ontdekte mijn wensen en verlangens (en niet die van de ander). Ik leef ze, koester ze en houd ze scherp.

Hierin ben ik gezond egoïstisch. Dat betekent voor mij liefde voor mezelf met respect voor de ander. Dan heb ik liefde voor de ander, met respect voor mij.

Op een nieuwe manier naar jezelf kijken

Ik kijk op een nieuwe manier naar mezelf. En ik ga op een nieuwe manier om met mezelf.

Waar ik altijd hard en streng was voor mezelf, vraagt zelfliefde juist om zachtheid, vriendelijkheid en compassie. Een uitdaging 🙂. Naar anderen toe vind ik dat niet moeilijk, maar naar mezelf toe is dat een ander verhaal. Dat gaat niet vanzelf en leer ik steeds een stukje meer.

Zelfliefde gaat niet vanzelf

Zelfliefde is een proces en gaat stap voor stap. Ik zie het als een reis, een avontuur waarbij ik mij laat vergezellen door lichtheid, humor, liefde en zachtheid.

Een reis die meer dan de moeite waard is. Als ik liefde heb voor mezelf, kan ik het in overvloed geven aan mijn lief en anderen. Dan zit ik niet in de verwachtingen, verwijten en kritiek. Dan is er lichtheid en blijheid tussen ons. Mijn hart is open en er is verbinding.

Soms val ik weer terug in mijn oude patroon…zoals laatst

Maar wat ik al zei, het is een proces, en zo komt mijn oude patroon nog wel eens om de hoek komt kijken. Zoals zondag. 50 Jaar en 2 dagen oud vergeet ik voor mezelf te zorgen 🙁.

Na 2 dagen met mooie ontmoetingen en gesprekken met lieve familie en een heerlijke lunch met een vriendin, had ik – als introvert – zondag behoefte om op te laden. Dat doe ik door de stilte op te zoeken, met een boekje in de zon, een stukje wandelen.

Dat liep anders. De jongste wilde zwemmen in een meertje. Trifon was enthousiast en wilde zwemmen combineren met een picknick. Mijn gedachten gingen met me aan de haal.

Aan de ene kant gedachten als ‘ik heb tijd voor mezelf nodig’, ‘ik wil niet mee’,  ‘ik wil rust, thuis blijven en geen groepen mensen om me heen (zoals bij het meertje)’ en zo warm vond ik het als koukleum nu ook weer niet.

En de oude bekende gedachten ‘ik wil Trifon niet teleurstellen’, ‘stel je niet aan en ga gewoon mee’. Je raadt het al, de laatste gedachten hebben gewonnen.

Het gevolg: Ik was chagrijnig, boos op mezelf ‘waarom ga ik mee als ik niet wil’, boos op Trifon, ‘ziet hij niet dat ik rust wil’ (hoe kan hij dat weten als ik het niet zeg, maar goed, mijn gedachten zijn op dat moment niet redelijk). Ik trok me terug in mezelf en sloot alle verbinding met anderen uit.

’s Avonds zat ik met knallende hoofdpijn op de ene bank en Trifon op de andere bank. In plaats van knus tegen elkaar aan gekropen op dezelfde bank wat we meestal doen. Niet heel gezellig dus, voor de anderen én voor mezelf.

Hoe het anders had kunnen zijn

Stel, ik had wel voor mezelf gezorgd en was thuisgebleven. Dan had ik die middag gerelaxed. Was ik opgeladen, vrolijk en blij op het moment dat ze thuiskwamen van het zwemmen en had ik alle aandacht voor hun verhalen. En ’s avonds kroop ik tegen Trifon aan op de bank. Veel leuker dus voor de ander én mezelf.

Het verschil met een aantal jaren geleden is dat ik me nu bewust ben van wat er in mij gebeurt. En dat ik me snel herpak in plaats van er dagen in te blijven hangen.

4 Stappen naar zelfliefde

Gisteren heb ik wel goed voor mezelf gezorgd. De volgende stappen helpen mij in mijn reis naar zelfliefde:

Stap 1) ‘Wat heb ik nu nodig?’

Ik stel mezelf als eerste de vraag ‘Wat heb ik NU nodig?’

Daarmee kom ik uit de slachtofferrol en zet ik mezelf in de actiestand.

Stap 2)  Focus op wat is er wel!

Ik accepteer dat de situatie is zoals die nu is, ik ga er niet mee in gevecht. Daar was ik heel goed in. Het is zoals het nu is, en het is oké.

Dan richt ik mij op de dingen die er wél zijn. Ik pak mijn pen en mijn favoriete schriftje en schrijf op wat wel goed gaat, waar ik blij mee ben, waar ik dankbaar voor ben. Van het mooie Ittala kopje met uiltjes waar ik mijn cappuccino uit drink tot de liefde van Trifon en mijn goede gezondheid.

Richt ik mij hierop dan verdwijnt mijn negativiteit als sneeuw voor de zon en voel ik mij blij en dankbaar.

Stap 3) Ik geef mezelf wat ik nu nodig heb

De rust waar ik zondag naar verlangde, gunde ik mij gisteren. Ik neem ’s ochtends langer de tijd voor mijn  cappuccino, pak ’s middags een uur om een boek op mijn balkon te lezen, maak een extra lange wandeling en doe alleen dingen voor mijn werk waar ik blij van word.

’s Avonds voelde ik mij weer een ander persoon. Ik voelde me blij en positief en dat merk ik direct in mijn relatie. De liefde stroomt weer en de bank is weer de plek waar we tegen elkaar aankruipen.

Stap 4) Humor!

Humor is belangrijk om het allemaal niet zo serieus en zwaar te maken. Het verleden kan ik niet veranderen. Zondag is voorbij. Wat ik wel kan doen is er van leren, weer een stap maken naar zelfliefde en terugkijken met lichtheid en humor. Ik kan ook wel om mezelf lachen. En daarna genieten van een nieuwe dag.

VOORUITBLIK

Zelfliefde is de sleutel tot een gelukkig leven en een liefdevolle relatie. Zoals ik al zei, zelfliefde zie ik als een reis. En die reis naar de liefde in mezelf blijf ik volgen. Ik zal je meenemen op mijn reis en inspiratie, verhalen en tips met je delen.

En jij?

Hoeveel liefdeheb jij voor jezelf?Wat is je grootste struggle en verlangen op het gebied van zelfliefde? Laat het weten in een reactie hieronder.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *