Oeps, dat was ongemakkelijk…

Zo’n twee weken geleden stond ik – enigszins bibberend van de kou – in de rij bij mijn koffiezaakje te wachten voor mijn dagelijkse haver cappuccino. Vanuit het appartement ernaast zag ik een man en een vrouw een auto inladen. Eerst een wasrek, toen een tv, wat tassen, schilderijtjes en tot slot een paar planten. Een verhuizing concludeerde ik.

Ik ving een gesprek op tussen die twee. Ze spraken over het stel dat in het appartement woonde. ‘Wat zijn ze ongelooflijk kinderachtig samen, de buren zullen niet blij zijn’. Hmm…dacht ik bij mezelf, zullen ze uit elkaar gaan en 1 van de 2 verhuizen?

Toen de auto vol zat kwam alleen de bewoonster van het appartement naar buiten met haar hondjes. Ik ken haar als regelmatige bezoeker van mijn koffiezaakje. Ze stapte in de auto en de auto met de huisraad en reed weg.

Relatie voorbij was mijn tweede conclusie.

Conclusie iets te snel getrokken…

2 Dagen later. Weer sta ik in de rij voor een haver cappuccino. En daar staat ook de bewoonster die ik zondag had zien vertrekken met haar spullen en honden.

‘Hoi’, zegt ze enthousiast, ‘We zijn verhuisd afgelopen zondag!’ Ik hoor ‘we’ en niet ‘ik’ en oeps… ik voelde me een beetje ongemakkelijk 😬.

‘We moesten ons appartement uit omdat de huurbaas het gaat verkopen’, vertelt ze verder. We praten nog wat en ondertussen moet ik in mezelf grinniken. Vanuit mijn eigen perspectief, totaal niet gecheckt en opengestaan voor andere mogelijkheden, heb ik de conclusie getrokken dat ze uit elkaar waren. Maar dat was helemaal niet het geval.

Ze zijn verhuisd, hadden waarschijnlijk woorden tijdens het verhuizen door de stress (had ik ook met mijn lief), maar dat had niets te maken met het einde van een relatie. Het was mijn beroepsdeformatie die om de hoek kwam kijken.

Een oordeel is snel genomen, soms met alle gevolgen van dien

Teruglopend naar huis realiseerde ik me hoe snel ik een oordeel had gevormd. En bedacht me ook dat dit niet alleen gebeurt in deze situatie. Ook in de relatie met mijn lief of met anderen.

Voor je het weet heb je een oordeel over het gedrag van de ander wat helemaal niet juist hoeft te zijn. Soms met alle gevolgen van dien.

Stel je voor

Neem de volgende situatie:

Je hebt een lange dag gehad. Je bent moe en ziet op tegen het koken. Maar weer wat bestellen, daar heb je ook geen zin in. Dus toch maar een pasta maken.

Je lief komt vrolijk thuis, schenkt een glas wijn in en gaat relaxt op de bank zitten. Dat zou ik ook wel willen, denk je. Als het eten klaar is roep je je partner. ‘Ik kom eraan’, krijg je te horen. Ondertussen zit jij al klaar met een bord pasta, maar nog steeds alleen aan tafel. Je partner is druk bezig met z’n telefoon. Je raakt geïrriteerd en kan het niet laten om te zeggen ‘Je telefoon is zeker belangrijker dan ik?’ Je partner schiet in de verdediging en de sfeer is gezet.

Achteraf blijkt dat je lief bezig was met het boeken van een weekendje weg samen. Om je te verrassen, omdat je laatst had gezegd dat je er zo graag even uit wilde.

Een avond vol irritatie in plaats van gezelligheid

Een oordeel is snel gemaakt. Je neemt het op basis van je eigen gevoel, ervaringen, overtuigingen, verwachtingen, perspectief. En die kunnen voor jou waar zijn, maar voor de ander helemaal niet. Wat een gezellige en verrassende avond had kunnen zijn, werd avond vol irritatie.

Wat kun je doen om geen overhaaste conclusies te trekken?

Elke dag als ik opsta begin ik mijn dag met het voornemen: ‘Vandaag zal ik niet oordelen over de dingen die voorbijkomen.’ Daarmee zet ik voor mezelf de intentie om niet te oordelen.

Lukt dit altijd? Nee, zeker niet! Dat blijkt ook uit het voorbeeld van twee weken geleden. Ik zie mezelf als een leerling in niet oordelen. En heel eerlijk… in mijn relatie vind ik het de grootste uitdaging om niet te oordelen.

Maar sinds ik elke dag deze intentie zet, word ik me er steeds meer van bewust en herinner ik mezelf er gedurende de dag aan als ik merk dat ik weer oordeel. En stapje voor stapje leer ik als waarnemer naar de dingen te kijken, zonder direct een mening te vormen.

O ja…en het voordeel is dat het wel lekker rustig in mijn hoofd is als ik niet hoef te oordelen 😊.

En jij?

Ben jij goed in het oordelen over je partner?

Neem je dan voor om de intentie te zetten vandaag niet te oordelen. Vind je een dag niet oordelen nog een te grote uitdaging? Zeg dan tegen jezelf ‘het komende uur zal ik geen oordeel vellen’. En ontdek wat dat met je doet. Ik ben benieuwd. Laat je het me weten in een reactie hieronder?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *